LW

Laura Fernandez Ruiz

 
 

Dit artikel verscheen eerder op The Soft Spot.

Work/Life Balance — Laura Fernandez Ruiz

TSS_LFR-1.jpg

Laura Fernandez Ruiz is architect en woont samen met manlief Nico en ‘threenage’ dochter Olivia in het centrum van onze hoofdstad. Laura heeft een vaste deeltijdse samenwerking met de Brusselse design studio Zoom Architecture en combineert die met het uitbouwen van haar eigen bedrijf Until One, waarbij ze kleinere woonrenovaties voor particulieren realiseert. Wie aanklopt bij Until One tekent voor een modern minimalistisch interieur met veel licht en zachte accenten, een stijl die ondertussen haar handelsmerk is geworden.

Hoewel architectuur Laura’s passie is, vind ze haar rol als moeder de allerbelangrijkste. Alleen zijn die niet altijd zo makkelijk te verenigen met elkaar. Haar work-life balans? Die is niet altijd in evenwicht, maar dat vind Laura ook geen ramp. We gingen op een druilerige dag bij haar langs om onder het het genot van een straffe filterkoffie te luisteren naar haar verhaal als ondernemende mama. Een verhaal dat gebouwd is op positiviteit, doorzettingsvermogen en een sterk netwerk. En heel veel liefde, dat ook.

Wie ben je en wat doe je?

“Ik ben Laura Ruiz Fernandez, architect, mama van Olivia en vrouw van Nicolas. Ik woon en werk in Brussel en ontwerp als freelance architect ruimtes voor zowel bedrijven als particulieren. Dat laatste — het ontwerpen van privéwoningen — doe ik het liefst. Het is altijd mooi meegenomen om bij het ontwerpen van een woning te beginnen vanaf nul, maar tegenwoordig specialiseer ik mij in het herontwerpen van reeds bestaande woningen en ruimtes. Het plaatsen van een nieuwbouwwoning of een volledige woningrenovatie is voor veel mensen financieel onhaalbaar, maar met mijn kleine(re) projectrenovaties bied ik hen een betaalbaar alternatief. Ik vertrek van wat er al is en probeer op bepaalde problemen een haalbare oplossing te bedenken.”

Wat vind je zo fijn aan het ontwerpen voor particulieren?

“Een huis of privéruimte ontwerpen is iets heel persoonlijk, intiem zelfs. Het is een plek waar mensen het liefste zijn, waar ze omringd worden door de personen die ze graag zien en door de spullen die veel betekenis voor hen hebben. Het is best een uitdaging om te vatten wat de klant echt wilt: keuzes maken is best moeilijk als het om je eigen woning gaat. Al die emoties, verwachtingen en voorkeuren in een design gieten is een moeilijke oefening, maar loont de moeite!”

Wat is het grootste voordeel van een job als zelfstandige architect?

“Het grootste voordeel is dat je je tijd kunt indelen zoals jij wenst. Ik heb de mogelijkheid om mijn kind op te pikken van de crèche, ook al betekent dat dat ik ’s avonds waarschijnlijk nog wat door moet werken. Dat lijkt allemaal vanzelfsprekend, maar dat is het absoluut niet! Het is enkel door een strakke organisatie en een ondersteunend netwerk dat ik het werken aan een carrière kan combineren met het grootbrengen van een kind. Dat is denk ik echt de sleutel van een goede work-life balans: omringd zijn door familie en vrienden waar je op kunt rekenen.”

En het grootste nadeel?

“Het grootste nadeel van het freelancer bestaan is ongetwijfeld de onzekerheid. Tu as peur de tomber malade. Als zelfstandige kun je je niet permitteren om ziek te zijn, want dat staat gelijk aan geen inkomen. Ik wil geen negatieve boodschap verspreiden — ik hou zo hard van wat ik doe! — maar bij een leven als zelfstandige hoort ook veel administratie en opvolging. Facturen opstellen, vergunningen aanvragen, je portfolio onderhouden… Het beeld dat bestaat over architecten die op hun gemakje aan ’t ontwerpen zijn in een hippe koffiebar klopt niet met de werkelijkheid. Het ontwerpen — het creatieve aspect — is vrij beperkt in verhouding met de andere, vaak administratieve taken van de job.”

Wat doe je dan het liefst?

“Één van mijn favoriete momenten tijdens een renovatieproject is ongetwijfeld alle input van de klant in een ontwerp gieten en het eindresultaat visualiseren. Onder de huid van de klant kruipen en hen een beeld geven van hoe hun ruimte er binnenkort uit zal zien vind ik heerlijk. Daarnaast hou ik ook van de start van de renovatiewerken, wanneer ‘het grote werk' plaatsvind. Muren die uitgebroken worden, de plaatsing van grote ramen… Zulke veranderingen hebben vrijwel onmiddellijk een grandioos effect op de ruimte. Wachten tot ruimte is afgewerkt duurt mij altijd veel te lang — geduldig zijn is niet mijn sterkste eigenschap.”

Welk effect had de komst van Olivia op je leven?

“Het was alleszins niet gemakkelijk in het begin. Maar hoe langer je mama of papa bent, hoe beter het lukt. Een kind krijgen is nu eenmaal life-changing. Laat niemand je ooit iets anders wijsmaken! (lacht) Net zoals je kind ben ook jij constant aan het evolueren… Tijdens Olivia’s eerste maanden probeerde ik zó hard mijn leven van voordien verder te zetten. Ik was gefrustreerd omdat ik bepaalde projecten moest afwijzen uit tijdsgebrek of niet langer spontaan met een vriendin kon afspreken. Sinds ik mijn mentaliteit wijzigde is dat gelukkig volledig veranderd. Je moet een kind immers niet inplannen in jouw leven; je moet je leven aanpassen aan het ritme van je kind. Je kind vraagt en verdient een totale overgave! Wanneer je dat doet, heb je plots — raar maar waar — meer tijd voor jezelf.”

Is je manier van werken veranderd sinds je een kind hebt?

“Sinds ik moeder ben werk ik veel efficiënter. Ik ben nog steeds perfectionistisch, maar zal me niet meer laten (af)leiden door details. Wanneer de ideeën voor een bepaald ontwerp niet meteen komen zal ik niet langer aan mijn bureau blijven zitten zoals ik vroeger wel deed. Dan doe ik iets anders tot ik weet wat ik wil ontwerpen. Als ik dan begin te schetsen heb ik een duidelijk eindresultaat voor ogen én heb ik achteraf het gevoel dat ik echt iets waardevol heb gecreëerd. Tijdens mijn zwangerschap heb ik vaak paniekerig gedacht dat ik met een kind misschien geen tijd meer ging hebben om te werken. Nu weet ik dat mijn werkwijze van toen gewoon niet effectief was. Best confronterend! (lacht)”

Geeft je dochter je inspiratie?

“Uiteraard. In de eerste plaatst inspireert ze me om stevig door te werken en projecten snel af te ronden. Uitstellen is niet meer aan de orde. Daarnaast zal ik nu altijd zorgen dat mijn projecten zowel op esthetisch als op praktisch vlak uitblinken. Vroeger woog het esthetische misschien meer door, maar sinds ik zelf mama ben besef ik het belang van functioneel design!”

Ben je zelf veranderd sinds je mama bent?

“Ik ben altijd al empathisch en begrijpend geweest, maar sinds ik zelf een kind heb ben ik nóg gevoeliger voor de situaties en problemen van anderen. In die versterkte empathie zullen veel mama’s zich wel herkennen, denk ik.”

Maak je genoeg tijd voor jezelf?

“Niet zo veel als ik zou willen. Wanneer Olivia slaapt kan ik ervan genieten een DIY-project af te ronden, een serie te kijken of gewoon even niets te doen voor vijf minuten. Maar ik worstel wel nog met het feit dat ik maar geen tijd lijk te vinden om te sporten. 24 uur per dag is voor mij gewoon te weinig om zowel én lang te werken én te zorgen voor mijn kind én naar de fitness te gaan. Sinds ik een plooibare fiets heb beweeg ik al een pak meer — architecten hebben, afgezien van werfbezoeken, een zittend beroep — maar ik werk me nooit zo in ’t zweet als wanneer ik ga spinnen natuurlijk. Ik ben vastbesloten er wel een prioriteit van te maken. Ooit. (lacht)”

Wat motiveert je om ’s morgens uit bed te komen en aan je dag te beginnen?

“Ik kan doen wat ik graag doe, en dat is zo veel waard. Daarnaast heb ik een man, een kind, een familie en een huis die de nodige zorg en liefde vragen. We beseffen het soms te weinig, maar voor sommige mensen is dat al een luxe. Niet iedereen heeft een eigen thuis of de mogelijkheid een job uit te oefenen die hij of zij graag doet. Sommige mensen kunnen zelfs niet bij hun eigen gezin of familie wonen. Natuurlijk heb ik ook moeilijke dagen, maar ik geloof dat je met een positieve kijk op het leven veel meer bereikt. Een carrière en een gezin combineren is soms best vermoeiend, maar meestal geeft het me gewoon erg veel voldoening.”

Je ouders trokken zo’n 40 jaar geleden van Spanje naar België om hier te werken. Heeft dat ook iets te maken met je werkethiek?

“Waarschijnlijk wel. Mijn ouders hebben heel hun leven hard gewerkt om mijn zus en mij zo veel mogelijk kansen te geven. Zij hadden niet te kiezen, ze moesten gewoon werken. Ik heb veel geluk dat ik van mijn passie mijn beroep kon maken, en dat is deels de verdienste van mijn ouders. Hun inspanningen en opofferingen wil ik eren door elke dag het beste van mezelf te geven."

Wat is het beste carrière advies dat je ooit hebt gekregen?

“Ken je plaats. Je hoeft je uiteraard niet ondergeschikt op te stellen, maar als architect ben je even belangrijk als de aannemer, de loodgieter of de dakwerker. Als architect sta je niet ‘boven’ de anderen; want zij zijn even hard nodig als jou om het project tot een goed einde te brengen. Iedereen heeft zijn eigen talenten en die moet je respecteren.”

En welk opvoedingsadvies is je bijgebleven?

“Om op het ritme van je kind te leven. Ik heb mijn oude leven niet achter mij gelaten om tijd te maken voor mijn kind; ik ben een nieuw leven gestart mét mijn kind.”